00: 00: 00
ارز دیجیتال > تحقیق و توسعه > به کریپتوکارنسی در زبان فارسی چه بگوییم؟
تحقیق و توسعه منتخب

به کریپتوکارنسی در زبان فارسی چه بگوییم؟

پس از نظرسنجی که در کانال تلگرام ارز دیجیتال پیرامون اصطلاح رایج مورد استفاده در این حوزه انجام شد و همچنین اختلاف نظراتی درباره اصطلاح فارسی واژه کریپتوکارنسی (Cryptocurrency)، تصمیم گرفتیم این واژه را موشکافی کرده و جنبه‌های مختلف آن را بررسی کنیم.

نکته مهمی که قبل از خواندن این مقاله باید در نظر داشته باشید آن است که شاید به تمامی سوالات طرح شده در این مطلب پاسخ دقیق و مناسبی داده نشود، اما این شیوه طرح سوالات، ما را از مطلق‌پنداری درباره درست یا نادرست بودن برخی موضوعات این حوزه بر حذر خواهد داشت.

به کریپتوکارنسی در زبان فارسی چه بگوییم؟

کریپتوکارنسی که از آن به عنوان ارز دیجیتال، ارز رمزنگاری، ارز رمزنگاری شده، رمزارز، رمزینه ارز، ارز رمز پایه و برخی عناوین دیگر در سایت‌ها و جوامع داخلی یاد می‌شود، از ترکیب دو واژه کریپتوگرافیک (Cryptographic) و کارنسی (Currency) تشکیل شده است. واژه کریپتوگرافیک که از کریپتوگرافی گرفته شده، در لغت به معنی «مرتبط با رمزنگاری» و واژه کارنسی نیز در زبان فارسی معمولاً «ارز» یا گاهی اوقات به عنوان «پول رایج» معنی شده است. پس با این حساب ترکیب این دو واژه به معادل «ارزهای مرتبط با رمزنگاری» ختم می‌شود.

اما آیا واژه کریپتوکارنسی به خودی خود یک واژه صحیح و جامع است؟

منشأ جریان کریپتوکارنسی

جنبش به راه افتاده برای دیجیتالی کردن شکل پول به قبل از پیدایش بیت کوین و به دهه ۸۰ برمی‌گردد. زمانی که دیوید چاوم در سال ۱۹۸۲ مقاله‌ای تحت عنوان امضای کور برای پرداخت‌های غیرقابل ردیابی (Blind Signatures for Untraceable Payments) منتشر کرد که پیش‌زمینه‌ای برای ایجاد شرکت دیجی‌کش (DigiCash) در اواخر دهه ۸۰ شد.

به کریپتوکارنسی در زبان فارسی چه بگوییم؟

ایده چاوم فراتر از زمان خودش بود و همین نیز یکی از دلایل اصلی نابود شدن و فراموش شدن نام آن توسط مردم در دهه‌های بعدی شد. شاید نهایت آرزو و تصور مردم در آن دوران چیزی بیش از خرید آنلاین یک پیتزا نبود! ولی چاوم پا را فراتر گذاشته بود و درباره حریم خصوصی و مسائل دیگری که در آن زمان کسی فکرش را هم نمی‌کرد، ایده‌هایی مطرح کرده بود. البته لازم به ذکر است که عطش به راه افتاده در آن دوران برای انتقال فرم سنتی پول به بستر دیجیتال منجر به پیدایش پول‌های الکترونیک دیگری نیز شد. سوالی که در این باره مطرح می‌شود این است که آیا می‌توان پول‌های الکترونیک ماقبل بیت کوین را کریپتوکارنسی خواند؟

از این موضوع گذشته و به نقطه عطف جریان به راه افتاده پول‌های الکترونیک برویم. به ابتدای دورانی که بیت کوین با انتشار وایت‌پیپری از سوی ساتوشی ناکاموتو در اینترنت متولد شد. ساتوشی ناکاموتو نوآوری خود را «بیت کوین» نامید و آن «یک سیستم پول الکترونیک همتابه‌همتا» معرفی کرد.

به کریپتوکارنسی در زبان فارسی چه بگوییم؟

اما واژه کریپتوکارنسی پس از این اتفاق، در یکی از پست‌های ساتوشی ناکاموتو در انجمن بیت‌کوین‌تاک به شکل زیر مطرح شد.

[انتشار] نسخه ۰.۳ بیت کوین، یک کریپتوکارنسی همتا‌به‌همتا را اعلام می‌کنم! بیت کوین یک ارز دیجیتال است که از «رمزنگاری» و یک «شبکه توزیع شده» برای جایگزین کردن نیاز به یک سرور مورد اعتماد مرکزی استفاده می‌کند.

به کریپتوکارنسی در زبان فارسی چه بگوییم؟

با این حال چه نتیجه‌ای می‌توان گرفت؟ ساتوشی ناکاموتو بیت کوین را یک ارز دیجیتال (Digital Currency)، کریپتوکارنسی (Cryptocurrency) یا یک پول الکترونیک (Electronic Cash) تعریف کرده است؟ به نظر می‌رسد ساتوشی ناکاموتو یا به تعریف دقیق نوآوری خویش اعتنایی نداشته و یا اینکه پشت این نام افراد، مختلفی فعالیت داشته‌اند که هر کدام از اصطلاح مخصوص خودشان استفاده می‌کرده‌اند. اما از آنجا که ساتوشی ناکاموتو عبارات Cryptocurrency و Digital Currency را تنها یک بار در این پست به کار برده، صحیح بودن فرضیه دوم را در باب این موضوع تا حدودی می‌توان زیرسوال برد.

با در نظر داشتن این واقعیت که نوآوری‌های پیش از بیت کوین بیشتر با عنوان پول الکترونیک، پول دیجیتال یا ارز دیجیتال شناخته شده‌اند و خالق بیت کوین نیز عموماً از آن به عنوان پول الکترونیک یاد کرده، استفاده از واژه کریپتوکارنسی برای جریان به وجود آمده از دهه ۸۰، شاید کمی عجیب به نظر برسد. این واژه به طور خاص بر روی دو جنبه مهم این نوع پول‌های الکترونیک تاکید می‌کند. استفاده از علم رمزنگاری و جنبه اقتصادی آن‌ها. ولی آیا استفاده از فناوری‌های زیرساختی و مورد استفاده در یک فناوری جدید، الزامی در استفاده از نام‌ آن‌ها برای شناخته شدن آن ایجاد می‌کند؟

برای مثال وب‌سایتی را در نظر بگیرید که در آن‌ از رمزنگاری و توابع هش برای ذخیره پسورد کاربران در پایگاه داده استفاده کرده باشد. آیا مجاز به قرار دادن آن در دسته کریپتو وب‌سایت‌ها (CryptoWebsite) هستیم؟ آیا واقعاً چنین دسته‌ای وجود دارد؟

ولی آیا دسته‌ای از پول‌های الکترونیک فعلی که آن‌ها را تحت عنوان کریپتوکارنسی می‌شناسیم، تنها از علم رمزنگاری استفاده می‌کنند؟ مثالی که در این مورد می‌توان به کار برد، استفاده وسیع و گسترده از نظریه‌ بازی‌ها در این دسته‌ از پول‌هاست که با این وجود نشانی از آن در واژه کریپتوکارنسی دیده نمی‌شود.

علاوه بر این با پیشرفت فناوری و ادغام فناوری‌های جدیدی مانند هوش مصنوعی و یادگیری ماشین در حوزه کریپتوکارنسی‌ها انتظار می‌رود که دیگر رمزنگاری بخش اصلی قضیه نباشد و فناوری‌های متعدد دیگری نیز در آینده به آن اضافه شوند. همین امر می‌تواند وجود نام کریپتو را تحت‌الشعاع قرار دهد و نیاز به واژه جامع‌تری را بیش از پیش به وجود آورد.

پس با وجود این مثال و نمونه‌های دیگر می‌توان نتیجه گرفت که استفاده از نام فناوری‌های زیرساختی نمی‌تواند جامعیت کافی را به واژه انتخاب شده در طول زمان منتقل کند.

از جنبه دیگر استفاده از واژه کریپتو حتی می‌تواند غلط‌ انداز باشد و ما را در شناسایی انواع دیگر پول‌های الکترونیک به اشتباه بیاندازد؛ طوریکه تصور کنیم در پول‌های الکترونیک غیر از کریپتوکارنسی‌ها از علم رمزنگاری استفاده نشده است. از این رو توجه به این نکته الزامی است که رمزنگاری تنها به معنی استفاده از برخی مفاهیم به خصوص مانند سیستم کلیدعمومی/کلید خصوصی، امضای دیجیتال و دیگر مفاهیم اساسی این علم نیست. رمزنگاری در دنیای امروز گستره کاربردی فراوانی پیدا کرده و در صنایع مختلف از آن استفاده می‌شود. پس به صحت استدلال قبلی پیرامون اینکه «استفاده از یک فناوری الزامی در استفاده از نام آن به وجود نمی‌آورد» بار دیگر می‌توان تأکید کرد.

خصوصیات اصلی کریپتوکارنسی‌ها

با این حال برخی سعی در تعریف کریپتوکارنسی با انتساب برخی خصوصیات به آن را داشته‌اند.

از ویژگی‌هایی نظیر غیرمتمرکز بودن، امنیت بالا، غیرقابل تغییر بودن (یا به عبارتی برگشت‌نا‌پذیر بودن)، ناشناس بودن، شفافیت و عاری از اعتماد به عنوان شناخته‌شده‌ترین خصوصیات مورد اجماع که کریپتوکارنسی‌ها آن‌ها را دارا هستند، یاد می‌شود.

در ابتدا باید توجه داشت که این خصوصیات به صورت نسبی تعریف می‌شوند و نقطه مشترک بین تمامی این ویژگی‌ها در مطلق نبودن آن‌هاست و همین امر کار را برای تمایز بین کریپتوکارنسی بودن یا نبودن دشوار می‌سازد. برای مثال نمی‌توان هیچ ارز دیجیتالی را طور مطلق غیرمتمرکز خواند. حقیقت انکارنشدنی این است که تمرکز همیشه و همیشه در برخی قسمت‌های پروتکل یا از ابتدا وجود دارد و یا با گذشت زمان در آن به وجود می‌آید. این بحث در مورد سایر ویژگی‌های مذکور درباره یک کریپتوکارنسی نیز صادق است. برای مثال همین موضوع منجر شده تا در مورد کریپتوکارنسی بودن یا نبودن XRP شبهه‌ ایجاد شود.

از طرفی روش‌های رسیدن به سازوکار اجماع را نیز نمی‌توان به کریپتوکارنسی بودن یا نبودن آن‌ها ارتباط داد؛ چرا که علاوه بر اثبات کار و اثبات سهام، شیوه‌های دیگری نیز برای دستیابی به اجماع وجود دارد که شاید دربرابر ویژگی‌های مذکور مانند غیرمتمرکز بودن قرار گیرند.

این موضوع در مورد پیاده‌سازی در بسترهای مختلف دفتر کل توزیع شده مانند بلاک چین، تنگل و یا هر بستر دیگری که در آینده معرفی خواهد شد نیز صدق می‌کند. از این رو نمی‌توان بستر خاصی را به ویژگی‌های اساسی یک کریپتوکارنسی نسبت داد.

حتی اگر کریپتوکارنسی را ارزهایی تعریف کنیم که برای مشکل دوبار خرج کردن (Double Spending) در آن‌ها راه‌حل‌هایی تعبیه شده، چیزی که در نهایت اهمیت خواهد داشت این است که آیا این راه‌حل‌ها همیشه جواب داده‌اند؟ خیر، این مسئله تنها به هزینه اجرای دوبار خرج کردن ارتباط داشته است. نمونه‌های زیادی از حملات دوبار خرج کردن در کریپتوکارنسی‌ها وجود دارد که باعث شده صرافی‌های مختلف از این بابت متضرر شوند. با این تعریف، آیا کریپتوکارنسی که در آن دابل اسپندینگ یا دوبار خرج کردن اتفاق افتاده باشد را دیگر نمی‌توان یک کریپتوکارنسی دانست؟

از این رو تعریف واژه کریپتوکارنسی بر اساس برخی ویژگی‌ها نیز منجر به تولید دسته‌های متعددی می‌شود که جامعیت کافی در آن‌ها وجود ندارد. واژه کریپتوکارنسی به دلیل ویژگی‌های نسبی متعددی که به آن نسبت داده شده، نمی‌تواند تعریف جامعی برای پیچیدگی‌ها و گستردگی‌های این حوزه فناوری ارائه دهد.

مقبولیت

بحث دیگری که پیرامون این واژه به وجود آمده، مقبولیت و فراگیر شدن یک واژه است. شاید این مسئله طرح شود که چون Cryptocurrency نسبت به واژه‌های دیگری چون Digital Currency، Electronic Cash  و یا Digital Cash به واژه متداول‌تر و عامیانه‌تری در فرهنگ لغات این حوزه در جامعه بین‌المللی تبدیل شده‌، پس استفاده از آن نیز نباید مشکلی داشته باشد؛ همانند استفاده از واژه‌های غلط اما مصطلحی که به وفور در مکالمات روزانه‌مان وجود دارند. در اینصورت اگر مقبولیت یک واژه مدنظر باشد، باید به جامعه و استفاده مردم از آن رجوع کرد تا ملاک را آن واژه قرار داد. در این صورت معادل‌سازی یا ترجمه کلمه‌به‌کلمه اصطلاح رایج انگلیسی (که هرچند جامعیت کافی را ندارد و از لحاظ مختلف اشتباه است) نمی‌تواند دلیل موجهی برای استفاده از یک واژه ترجمه شده ارائه دهد.

به کریپتوکارنسی در زبان فارسی چه بگوییم؟


به کریپتوکارنسی در زبان فارسی چه بگوییم؟

اگر گوگل ترندز را به عنوان ابزاری که فراگیر بودن واژه‌ای را در زبان خاصی نشان می‌دهد قبول داشته باشیم، نتایج از فراگیر شدن واژه Cryptocurrency از اواخر سال ۲۰۱۶ حکایت دارد. در زبان فارسی نیز واژه «ارز دیجیتال» از اواخر سال ۲۰۱۷ نسبت به سایر معادل‌های فارسی مقبولیت بیشتری یافته و هم‌اکنون نیز بیشتر از سایر معادل‌های ساخته شده برای این فناوری مورد استفاده قرار می‌گیرد. البته این مورد در زبان فارسی نمی‌تواند ملاک دقیقی محسوب شود چراکه مشابهت این معادل با نام سایت «ارزدیجیتال» و جستجوی آن توسط مردم می‌تواند این واژه را در رتبه‌های بالاتری نسبت به معادل‌های فارسی دیگر قرار دهد.

برای مثال بر اساس دیکشنری مریام‌وبستر، واژه «Planter» در زبان انگلیسی هم به معنی کشاورز و هم محلی برای نگهداری گیاهان زینتی تعریف شده است. در صورتی که قصد معادل‌سازی برای این واژه را در معنای لغوی دوم داشته باشیم، باید از کلمه «جاگیاهی»، «گیاه‌دان» و غیره استفاده می‌کردیم؛ اما در زبان فارسی واژه مورد استفاده و مناسب برای این کلمه «گلدان» است. این کلمه به دلیل تلفظ آسان و تناسب فرهنگی مورد پذیرش عموم قرار گرفته است.

به کریپتوکارنسی در زبان فارسی چه بگوییم؟

همچنین در فرهنگ لغت‌های مطرح انگلیسی که از آن‌ها به عنوان دایره‌المعارف‌های آنلاین یاد می‌شود، کلمه «بیت کوین» به عنوان نوعی ارز دیجیتال (Digital Currency) معرفی شده است. این در حالی است که برخی استفاده از ارز دیجیتال برای بیت کوین را نادرست و اشتباه می‌پندارند.

به کریپتوکارنسی در زبان فارسی چه بگوییم؟

با این منطق همانطور که واژه «Cryptocurrency» از سال ۲۰۱۶ در جوامع بین‌المللی مصطلح شده، در زبان فارسی نیز با توجه به نظرسنجی انجام‌شده و اختلاف فاحشی که در واژه‌های جستجو شده وجود دارد، واژه «ارز دیجیتال» می‌تواند واژه کاربردی برای اصطلاح کریپتوکارنسی در زبان فارسی محسوب شود.

نقدی بر واژه‌ها و تعاریف استفاده شده در پیش‌نویس سیاستنامه بانک مرکزی

در پیش‌نویس بانک مرکزی که در بهمن ماه سال جاری منتشر شد، برخی واژه‌ها معادل سازی و تعریف شدند. بخشی از متن پیش‌نویس و تعاریف ارائه شده آن به شرح زیر است:

رمزارز: رمزارز یک نوع دارایی مالی است که بر بستری دیجیتال، غیر متمرکز و شفاف به نام زنجیره بلوک موجودیت می‌یابد. این دارایی‌ها می‌توانند در شرایطی کارکرد پولی بخود بگیرند. از دیدگاه بانک مرکزی ج.ا.ایران، رمزارزها در طبقه بندی زیر تعریف شده اند:

رمزارز جهان‌روا: رمزارزی است که بهره‌برداری از آن و تبادلش محدود به هیچ جغرافیای خاصی نبوده و توسط عموم مردم دنیا بر بستر اینترنت قابل دسترس است. این نوع رمزارز بر دو گونه‌ی بدون پشتوانه دارایی و با پشتوانه دارایی وجود دارد. گونه بدون پشتوانه قابلیت استخراج توسط عموم مردم را داراست و از انواع معروف آن میتوان به بیت‌کوین و اتریوم اشاره نمود. گونه دوم توسط یک شخص حقیقی یا حقوقی و به پشتوانه‌ی یک دارایی مشهود یا نامشهود صادر می‌شود و قابلیت استخراج توسط عموم مردم را ندارد و از انواع معروف آن میتوان به ایکس آر پی و تتر اشاره نمود.

رمزارز بانک مرکزی (ملی) (CBCC): شکل الکترونیک همان پولی است که توسط بانک مرکزی خلق و صادر می‌شود و قابلیت آنرا دارد که منطبق بر اصول رمزنگاری، در یک بستر توزیع شده و بصورت فرد به فرد بدون دخالت هیچ نهاد واسط پرداخت تبادل شود. این نوع رمزارز به پشتوانه پول ملی کشور (ریال) صادر می‌شود.

رمزارز منطقه‌ای: رمزارزی است که به پشتوانه یک دارایی مورد توافق در یک پیمان چندجانبه‌ی پولی بین چند کشور و با هدف تسهیل و تسریع تبادلات تجاری بین آن کشورها صادر و استفاده می‌شود.

رمزارز حاصل از عرضه اولیه سکه/توکن (ICO): کلمه‌ی ICO مخفف Initial Coin Offering است و به فرآیندی اشاره می‌کند که طی آن، شخصی حقیقی یا حقوقی در داخل کشور اقدام به صدور رمزارز یا توکن دیجیتال جدید نموده و چندین واحد از آن را با اهدافی مانند تامین سرمایه، در اختیار سرمایه‌گذاران می‌گذارد. این نوع رمزارز می‌تواند به دو صورت بدون پشتوانه دارایی یا با پشتوانه صادر شود.

توکن: یک موجودیت دیجیتال که یک ارزش مجازی یا واقعی را نمایندگی می‌کند. در این مستند توکن معادل یک رمزارز جدید حاصل از ICO در نظر گرفته می‌شود.


در این تعاریف اشکالات و استثناهای متعددی وجود دارد که باعث شده واژه‌های انتخابی بانک مرکزی، جامعیت کافی را ارائه ندهند.

برای مثال در این تعریف، رمزارز نوعی از دارایی است که در بستر زنجیره بلوک یا بلاک چین موجودیت می‌یابد. طبق این تعریف ارز دیجیتالی مانند آیوتا (IOTA) یا نانو (NANO) که در بستر بلاک چین پیاده‌سازی نشده‌اند و فناوری دفتر کل توزیع شده متفاوتی دارند را نباید رمزارز محسوب کرد. ویژگی‌های منسوب به بلاک چین مانند غیرمتمرکز و شفاف بودن هم همانطور که بحث شد کاملاً نسبی هستند.

رمزارز جهان‌روا که به نظر می‌رسد ویژگی استفاده بی‌قید و شرط از آن در سرتاسر جهان یا همان گلوبال (Global) بودن آن را متمایز ساخته، به دو زیردسته بدون پشتوانه دارایی و با پشتوانه دارایی تقسیم شده است. تنها قابلیتی که برای زیردسته اول عنوان شده، قابلیت استخراج است. اشکالی که وجود دارد مشخص نبودن تعریف استخراج است. آیا استخراج به معنای استفاده از ساز و کار اثبات کار است یا اینکه مشارکت در اثبات سهام و نفع بردن از کارمزد تراکنش‌ها (و در برخی پروتکل‌ها پاداش بلاک) نیز می‌تواند به معنی استخراج تلقی شود؟

همچنین در تعریف ICO اشاره‌ای نشده که رمزارزهای حاصل از ICO همواره به عنوان توکن باقی خواهد ماند یا نه. برای مثال اتریوم نیز برای جمع‌آوری سرمایه ICO برگزار کرده است. با این حال آیا اتر را باید یک توکن خطاب کرد یا یک رمزارز؟

همچنین در تعریف کلی، توکن به عنوان موجودیت دیجیتالی معرفی شده که نماینده ارزش‌های مجازی یا واقعی است. اما در پیش‌نویس سیاستنامه بانک مرکزی، توکن به عنوان رمزارز حاصل از ICO تعریف شده است. اما در تعریف ملموس‌ دیگر که رایج‌تر است، واژه توکن در این حوزه بیشتر برای ارزهای دیجیتالی به کار می‌رود که در بستر شبکه دیگری شکل می‌گیرند و شبکه آن‌ها وابسته به پلتفرم‌ دیگری است. سکه (Coin) بودن یک ارز دیجیتال وابسته به این مسئله است که فعالیت‌های شبکه مستقل از پلتفرم‌ها و شبکه‌های دیگر انجام شود. برای مثال در صورتی که ارز دیجیتال جدیدی با برگزاری ICO شبکه مستقل خود را راه‌اندازی کند، دیگر نمی‌توان آن را به عنوان یک توکن قلمداد کرد.

بر همین اساس:

۱- واژه کریپتوکارنسی که مقبولیت بالایی یافته، برای جدا ساختن طیفی از پول‌های الکترونیک که با ورود بیت کوین مطرح شدند، به کار می‌رود. بر همین اساس نیز واژه ارز دیجیتال در زبان فارسی مصطلح شده است.

۲- فرهنگ لغت‌های معتبر انگلیسی نیز از بیت کوین به عنوان یک ارز دیجیتال (Digital Currency) یاد می‌کنند، پس استفاده از این واژه برای بیت کوین و ارزهای مشابه کاملاً صحیح است.

۳- استفاده از کلماتی که مورد پذیرش عموم نبوده و تلفظ آن‌ها در زبان فارسی ساده نیست، صرفاً باعث سردرگمی و افزایش اختلاف نظر در رسیدن به اجماع برای یک واژه خواهد گردید.

سخن نهایی

با تمامی این اوصاف و به عنوان جامعه کوچکی از فعالان این حوزه، امید است که مسیر آغاز شده به نقطه‌ای ختم شود که تمامی واژه‌های اضافه از هویت واقعی چیزی که هم‌اکنون آن را با نام‌های مختلفی می‌شناسیم، به تدریج حذف شوند و عناوینی مانند «ارز»، «پول» و یا حتی «دارایی» به صورت مستقیم به کریپتوکارنسی‌ها، ارزهای دیجیتال، رمزارزها و غیره اشاره داشته باشند.

[تعداد: 0    میانگین: 0/5]

به کریپتوکارنسی در زبان فارسی چه بگوییم؟

درباره نویسنده

نیما ملک پور

نیما ملک پور

دانش‌آموخته مهندسی نفت هستم و یادگیری شغل من است
علاقه‌مند به بیت کوین و اقتصاد

15
دیدگاه کاربران

avatar
12 Comment threads
3 Thread replies
13 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
14 Comment authors
آربیعادلکمـ المریمافشین Recent comment authors
  اشتراک  
جدید ترین قدیمی ترین بیشترین امتیاز
اطلاع از
آربی
آربی

عزیزان crypto currency اصلا پول نیست که بخواد ارز باشه.
ارز رو به پولی میگن که رایج باشه ولی این اصلا پول نیست.
خب ترجمه کنین بنویسین کاری نداره که. بنویسین دارایی دیجیتال. Currency میشه دارایی. نه سخته نه اشتباه.
خدایی رمزارز و ارز دیجیتال اشتباهه. بیت کوین و بقیه مثل ماشین و طلا یه دارایی هستن که یه قیمتی هم دارن.

عادل
عادل

بنظرم همون کریپتو یا کریپتو کارنسی بهتره یه مدل اسم خاصه و اسم خاص ترجمه نمیشه فاز آنهایی که میخوان برای هر کلمه ای اسم فارسی درست کنند را نمیفهم نباید خودمونو ایزوله کنیم

کمـ ال
کمـ ال

رمزارز یعنی چی اصلن؟ ارزی که رمزیه !!؟ این کجاش تصویر خوبی ارائه میده آخه…

مریم
مریم

اگه فرهنگستان بخواهد یه معادلی بده همچین چیزی در میاد :
ارز مالشی
کش ارز

افشین
افشین

سلام
بنظرم رمزارز خوبه، هم جمع و جوره و هم معنا را می رسونه، شکل مسخره ای هم نداره

محسن
محسن

مثل این میمونه که بخواهیم واژه ی دلار رو ایرانیزه کنیم؟یا بلاد کفر بخواد برای ریال واژه ی جدیدی در زبان خودشون درست کنند.
(ارز دیجیتال )مگه چشه؟
یاد اون سالی افتادم که اقایون تب واژه ای برای جایگزینی (پلیس)که غربیه راه انداخته بودند.

poya
poya

از آلبانی نظر میذاری
یک کلام بگو ما باید از نوک پا تا فرق سر غربی بشیم

محمدعلی
محمدعلی

تشکر از جناب نیما ملک پور.
فارغ از صحیح یا غلط بودن استدلال ها یا مطلق و نسبی بودن تعاریف، بالاخره ما یک کار علمی خوب و دقیق با روند مقاله نویسی آکادمیک که مستند به منابع هم هست، در سایت ارز دیجیتال دیدیم. استدلال ها، فوق العاده قوی است ولی به معنای این نیست که سخنی یا استدلالی خلاف این ها یا قوی تر از این ها وجود نخواهد داشت.
ما در اصول تفسیری و استنباط چه در زبان فارسی و چه در زبان عربی و همین طور در علوم مشابه در زبان های دیگر از جمله هرمنوتیک در اروپا و غرب، هر لفظی را که عرف برای اشاره به یک واقعیتی استعمال میکند را معتبر و صحیح دانسته و آن را حقیقت عرفیه می نامیم. از جهتی بر اساس همین علوم نامبرده، هرگاه لفظی به کار برده شود، اولین معنایی را که به ذهن مخاطب متبادر می شود را حقیقت خوانده و آن را ظاهر می نامیم. بر طبق اصول استنباط و تفسیر و علوم مشابه، اصل بر ظاهر است که آن را اصالة الظهور می نامیم. ممکن است لفظی کاملا بی ربط و کاملا ساختگی توسط غالب مردم برای اشاره به حقیقتی به کار رود که از یک زمانی وضع شده و قبل از آن هم وجود نداشته است؛ چنین لفظی زمانی که توسط غالب مردم برای اشاره به آن حقیقت استفاده می شود، کاملا معتبر و صحیح است. اما معنای آن این نیست که اگر مردم الفاظ دیگری هم برای اشاره به آن حقیقت به کار بردند، غلط است یا نباید استفاده کنند. چنین حالتی را مشترک معنوی( معنایی) می نامیم؛ یعنی چند لفظ ممکن است برای اشاره به یک حقیقت واحد در زبان به کار روند. مثلا فرش و قالی هر دو اشاره به یک حقیقت واحد دارند و هر دو صحیح و مورد استعمال مردمند اگرچه در دوره حاضر، ممکن است استعمال فرش بیشتر باشد اما حدود ۴۰ یا ۵۰ سال پیش، استعمال قالی بیشتر بود.
به همین ترتیب ممکن است یک لفظ واحد اشاره به چند حقیقت مستقل و مجزا داشته باشد که مثال مشهور آن لفظ شیر است که آنچه که آب از آن سرازیر میشود، حیوانی درنده و مایعی خوراکی را به ذهن متبادر میکند که همگی حقیقت و صحیح هستند.
در کنار حقیقت عرفیه یک حقیقت دیگر نیز داریم که به دو دسته فرعی اما هم وزن و تقریبا هم معنا تقسیم می شوند : حقیقت شرعیه و حقیقت قانونی. حقیقت شرعیه توسط قانونگذار شرع که خداوند است ایجاد میشود و حقیقت قانونی توسط قانونگذار انسانی یا همان مقنن حکومتی. در واقع قانونگذار ممکن است لفظی را برای اشاره به حقیقتی به کار ببرد که تا قبل از آن هروز وجود نداشته و آن را تعریف کند. چنین لفظی صحیح و حقیقت است اما کاربرد آن پس از آن قانونگذاری بیشتر بین اهل فن است تا مردم عامه و لذا ممکن است مردم عامه برای اشاره به حقیقتی از یک لفظ مصطلح و راحت استفاده کنند و اهل فن از لفظی دیگر اما هردو اشاره به یک حقیقت واحد داشته باشند. اما بهتر و گزیده تر آن است که قانونگذار نیز از عرف مردم تبعیت کند و از الفاظ رایج مردم استفاده کند. همان گونه که خداوند نیز به الفاظ عرفی مردم احترام گذاشت و در قرآن فرمود، ما به همان زبان و الفاظ شما، تشریع کردیم.

در هر حال سوای مطالب فوق که جناب ملک پور به خوبی و مستدل به آن پرداخته اند و راجع به تعاریف و تفاسیر است، هرگز نمیتوان از اشتباهات معنایی و محتوایی و ماهوی در تعاریف سیاست نامه بانک مرکزی گذشت. زیرا تعریف تا جایی که ممکن است باید جامع مصادیق و مانع اغیار باشد که هر آن کس که در زمینه کریپتوکارنسی – ارز دیجیتال – ارز رمزنگاری – رمزارز و… اطلاعات و آگاهی داشته باشه، متوجه عدم جامعیت و مانعیت و نواقص فاحش و بلکه افحش در سیاستنامه مذکور میشود که نشان دهنده آن است که متاسفانه مثل سایر رده های حساس حاکمیتی، افراد متخصص و شایسته ای در تدوین چنین اسناد مهمی به کار گرفته نشده اند…

محمود
محمود

مطلب جامع و جالبی بود .. ممنون
نظر منم همینه و استفاده از رمز ارز رو مثل زیرموشی (برای موس پد)و خمیربرگ (لازانیا) میدونم. به نظرم چیزی که رایجه و مردم ازش استفاده میکنن باید همونم استفاده بشه.. حالا چه فرهنگستان بخواد واسه خودش کلمه درست کنه یا بانک مرکزی. مردم چیزی رو استفاده خواهند کرد که باهاش خو گرفتن

کمـ ال
کمـ ال

دقیقا! حالا مثلا زیرموشی کلمه قشنگیه به نظر میرسه دلیل نشد که مردم ازش استفاده کنن
این باعث میشه دولت از یه کلمه استفاده کنه و مردم از یه کلمه دیگه …

Sin4
Sin4

داداش کوچیک من اون روز تا این کلمه رمزارز رو از تلوزیون شنید ازم پرسید این چیه بهش گفتم همون ارز دیجیتاله فهمید :)) با این کلمه هاشون …

فواد قائمی
فواد قائمی

اگه قراره باز یه چیزی مثل معادلای فرهنگستان بیرون بدن نمیخواییم آقا
همون ارز دیجیتال کافیه برامون