بنیان‌گذار آنتروپیک: هوش مصنوعی تخصص دانشگاهی را بی‌معنا می‌کند

بنجامین مان (Benjamin Mann)، از بنیان‌گذاران شرکت آنتروپیک (Anthropic) و کارمند سابق اوپن ای‌آی (OpenAI)، در اظهارنظری جنجالی اعلام کرد که پیشرفت‌های سریع هوش مصنوعی در حال از بین بردن مزیت‌های شغلی است که پیش از این تنها در اختیار فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های تراز اول و دارندگان نمرات درخشان بود.

صرافی کیف پول من

معامله تتر و پکس‌گلد بدون کارمزد

ثبت‌نام کنید

او معتقد است مهارت‌های فنی که زمانی دهه‌ها زمان برای تسلط بر آن‌ها نیاز بود، اکنون به سادگی توسط مدل‌های هوش مصنوعی قابل انجام است و این تغییر، ارزش سنتی مدارک تحصیلی معتبر را به چالش می‌کشد.

مان تأکید می‌کند که در بازار کار آینده، ویژگی‌های انسانی همچون کنجکاوی، همدلی و خلاقیت جایگزین نمرات آزمون‌های استاندارد خواهند شد. او برای فرزند خود نیز سیستم آموزشی مونته‌سوری را انتخاب کرده است که بر استقلال و یادگیری خودمحور تمرکز دارد. این رویکرد نشان‌دهنده تغییر جهت از رقابت بر سر نمرات، به سمت پرورش تفکر نقادانه و توانایی انتخاب مسیرهای صحیح در دنیایی است که ماشین‌ها می‌توانند کارهای روتین را انجام دهند.

تغییر پارادایم از مهارت فنی به قدرت قضاوت

بنیان‌گذار آنتروپیک معتقد است زمانی که شایستگی فنی به کالایی ارزان و قابل دسترس تبدیل شود، ارزش واقعی به فردی منتقل می‌شود که تصمیم می‌گیرد «چه چیزی» ساخته شود و «چرا» باید ساخته شود. این دیدگاه با نظرات سم آلتمن (Sam Altman)، مدیرعامل اوپن ای‌آی، همسو است که پیش‌تر گفته بود در عصر جدید، انتخاب سوالات درست بسیار مهم‌تر از حفظ کردن پاسخ‌هاست. در واقع، هوش مصنوعی ابزاری برای چند برابر کردن توانمندی‌هاست، نه جایگزینی برای قضاوت انسانی.

ظهور مدل‌های آموزشی جایگزین

رویکرد مان به آموزش فرزندش نشان‌دهنده یک گرایش بزرگ‌تر در سیلیکون ولی است. رهبران فناوری اکنون بر این باورند که مدارس باید به جای آماده‌سازی دانش‌آموزان برای آزمون‌ها، بر «عاملیت فردی» و همکاری تمرکز کنند. جن‌سون هوآنگ (Jensen Huang)، مدیرعامل انویدیا نیز پیش‌تر اشاره کرده بود که با پیشرفت هوش مصنوعی، حتی مهارت‌هایی مانند برنامه‌نویسی روتین ممکن است اهمیت خود را از دست بدهند و جای خود را به خلاقیت محض بدهند.

بنجامین مان در این باره گفت:

اگر ۱۰ یا ۲۰ سال پیش بود، من برای دخترم بر روی دانشگاه‌های سطح بالا و فعالیت‌های فوق‌برنامه تمرکز می‌کردم، اما امروز این مسائل را در درجه دوم اهمیت می‌بینم؛ اکنون پرورش کنجکاوی و مهارت‌های انسانی اولویت اصلی است.