انتقال ۸۱ میلیون دلار زی کش به استخر محرمانه آیرون‌وود پس از ارتقای شبکه

تنها یک روز پس از فعال‌سازی به‌روزرسانی جدید شبکه زی کش (Zcash)، حدود ۱۷۶ هزار واحد ZEC به ارزش تقریبی ۸۱ میلیون دلار به استخر محرمانه جدید «آیرون‌وود» (Ironwood) منتقل شد.

صرافی شما چند رمزارز دارد؟

در کیف پول من به ۳,۰۰۰ رمزارز و تسویه آنی دسترسی دارید.

ثبت‌نام کنید

این مهاجرت پس از آن انجام شد که توسعه‌دهندگان به دلیل نگرانی‌های امنیتی مرتبط با معماری قدیمی، پذیرش سپرده‌های جدید در استخر قبلی «اورچرد» (Orchard) را متوقف کردند و ساختار جدیدی را برای افزایش امنیت و حفظ حریم خصوصی شبکه معرفی کردند.

طبق داده‌های ردیاب مهاجرت آیرون‌وود، دارایی‌های منتقل‌شده حدود ۵ درصد از کل موجودی استخر اورچرد را تشکیل می‌دهد. موجودی اورچرد در زمان فعال‌سازی آیرون‌وود حدود ۳.۶۶ میلیون واحد ZEC بود که اکنون به حدود ۳.۵۱ میلیون واحد کاهش یافته است.

در شبکه زی کش، استخرها بخش‌های جداگانه‌ای از اکوسیستم هستند که هرکدام نسل متفاوتی از فناوری‌های حریم خصوصی را ارائه می‌کنند. در حال حاضر، استخر شفاف (Transparent Pool) که از نظر ساختار شباهت زیادی به شبکه بیت‌کوین دارد، با حدود ۱۲.۵ میلیون واحد ZEC بیشترین میزان دارایی را در خود جای داده است.

آیرون‌وود چگونه امنیت زی کش را تقویت می‌کند؟

برخلاف استخرهای شفاف، استخرهای محرمانه زی کش اطلاعات مربوط به هویت کاربران و مبالغ تراکنش‌ها را پنهان می‌کنند. با راه‌اندازی آیرون‌وود، استخر اورچارد که از سال ۲۰۲۲ فعال بود، دیگر سپرده جدید نمی‌پذیرد و کاربران برای انتقال دارایی‌های خود باید از سازوکار خروجی موسوم به «ترن‌استایل» (Turnstile) استفاده کنند.

این سازوکار باعث می‌شود خروج دارایی‌ها تنها در محدوده مبالغی که پیش‌تر در شبکه ثبت و تأیید شده‌اند امکان‌پذیر باشد. هدف از این فرآیند، جلوگیری از ورود احتمالی سکه‌های جعلی به استخر جدید و حفظ سلامت حسابداری شبکه است.

مهاجرت کاربران همچنان ادامه دارد

انتقال دارایی‌ها به آیرون‌وود اجباری نیست و سرعت این فرآیند به تصمیم دارندگان ZEC، صرافی‌ها و ارائه‌دهندگان کیف پول بستگی دارد. با وجود معرفی این ساختار جدید، بخش قابل‌توجهی از عرضه خصوصی زی کش همچنان در استخرهایی قرار دارد که پذیرش سپرده‌های جدید در آن‌ها متوقف شده است.

توسعه‌دهندگان زی کش اعلام کرده‌اند این تغییرات بخشی از تلاش‌های بلندمدت برای حفظ امنیت شبکه، بهبود معماری حریم خصوصی و کاهش ریسک‌های احتمالی ناشی از مشکلاتی است که ممکن است در ساختارهای قدیمی وجود داشته باشند.