معرفی بازیگران اصلی بیمه ارزهای دیجیتال در بازار جهانی

با گسترش سریع بازار ارزهای دیجیتال و ورود سرمایه‌های کلان، یکی از جدی‌ترین دغدغه‌های فعالان این حوزه، مسئله مدیریت ریسک و به‌طور مشخص «بیمه» است. برخلاف بازارهای مالی سنتی که بیمه بخشی بدیهی از زیرساخت محسوب می‌شود، در اکوسیستم کریپتو هنوز پاسخ روشنی برای این سؤال وجود ندارد که چه کسی دقیقاً بیمه می‌دهد و چه چیزی واقعاً بیمه شده است؟

واقعیت این است که در فضای دارایی‌های دیجیتال، بیمه نه‌تنها کمیاب، بلکه پیچیده، مشروط و به‌شدت وابسته به نوع فعالیت، معماری فنی و سطح کنترل‌های امنیتی است. همین موضوع باعث شده بازیگران ارائه‌دهنده بیمه کریپتو، شکل و ساختاری متفاوت از بیمه‌گران سنتی داشته باشند. این مقاله با تکیه بر منابع انگلیسی‌زبان معتبر، به‌صورت گام‌به‌گام بررسی می‌کند که چه شرکت‌هایی در جهان خدمات بیمه مرتبط با کریپتو ارائه می‌دهند، هر کدام چه نقشی دارند و تفاوت آن‌ها با بیمه‌گران کلاسیک چیست.

بیمه در کریپتو؛ چرا نباید دنبال یک شرکت بیمه واحد بگردیم؟

اولین نکته‌ای که باید روشن شود، این است که بیمه کریپتو معمولاً توسط یک شرکت واحد و به‌صورت مستقیم ارائه نمی‌شود. در بسیاری از موارد، آنچه به‌ عنوان بیمه معرفی می‌شود، حاصل همکاری چندلایه میان بیمه‌گران اتکایی، کارگزاران بیمه، شرکت‌های فنی و متولیان نگه‌داری دارایی دیجیتال است.

برخلاف بیمه‌های سنتی که یک شرکت بیمه تعهد کامل خسارت را می‌پذیرد، در کریپتو معمولاً با پوشش‌های محدود، سقف‌دار و مشروط روبه‌رو هستیم. دلیل این موضوع، ماهیت خاص ریسک در دارایی‌های دیجیتال است؛ آن هم برگشت‌ناپذیر بودن دارایی‌ها است که به کلید خصوصی وابسته‌اند و یک خطای کوچک می‌تواند خسارتی جبران‌ناپذیر ایجاد کند. در چنین فضایی، بیمه بیشتر شبیه یک ابزار کنترل ریسک است تا یک تضمین مطلق.

بیمه کریپتو؛ بازاری متفاوت از بیمه‌های سنتی

پیش از معرفی شرکت‌ها، لازم است یک سوءبرداشت رایج را کنار بگذاریم. در فضای کریپتو، اغلب با چیزی به نام «Crypto Insurance Company» به معنای کلاسیک روبه‌رو نیستیم. بسیاری از بازیگران این بازار یا بیمه‌گر کامل نیستند یا اساساً نقش آن‌ها بیشتر به طراحی، ارزیابی و تجمیع ریسک شباهت دارد تا صدور مستقیم بیمه‌نامه.

با توجه به ماهیت غیرمتمرکز بازار دارایی‌های دیجیتال، بیمه کریپتو به مدل‌های نوین مدیریت ریسک متکی است. طبق گزارش‌های تحلیلی منتشرشده در سال‌های اخیر، از هر ۱۰۰۰ دلار دارایی در فضای دیجیتال، تنها ۲۰ دلار آن تحت پوشش بیمه قرار دارد؛ موضوعی که نشان می‌دهد این بازار همچنان در مرحله بلوغ قرار دارد. در چنین شرایطی، نقش شرکت‌های ارائه‌دهنده بیمه ارز دیجیتال بیش از آن‌که شبیه بیمه‌گران سنتی باشد، به ارزیاب‌های ریسک فنی و مالی شباهت دارد. این مجموعه‌ها معمولاً به‌جای ارائه پوشش‌های نامحدود، بیمه را به‌صورت ماژولار و با ظرفیت مشخص برای هر دارایی، پروتکل یا نوع ریسک عرضه می‌کنند؛ رویکردی که هم توان پرداخت خسارت را کنترل می‌کند و هم احتمال سوءاستفاده را کاهش می‌دهد.

دسته‌بندی شرکت‌های ارائه‌دهنده بیمه کریپتو

برای پاسخ دقیق به این پرسش که چه شرکت‌هایی در فضای کریپتو بیمه ارائه می‌دهند، آنچه اهمیت دارد، جایگاه هر شرکت در زنجیره بیمه کریپتو و نوع نقشی است که در فرآیند پوشش ریسک ایفا می‌کند. برخی از این شرکت‌ها ظرفیت مالی بیمه را تأمین می‌کنند، برخی دیگر ساختار بیمه‌نامه را طراحی و ریسک را قیمت‌گذاری می‌کنند و گروهی نیز بیمه را به‌ عنوان بخشی از خدمات فنی یا زیرساختی خود ارائه می‌دهند. در کنار این‌ها، مدل‌های غیرمتمرکز نیز شکل گرفته‌اند که رویکردی متفاوت نسبت به مفهوم بیمه دارند. تفکیک این نقش‌ها کمک می‌کند تصویر واقع‌بینانه‌تری از بازار بیمه کریپتو داشته باشیم و بدانیم هر نوع پوشش، دقیقاً از کجا و چگونه تأمین می‌شود.

برای درک بهتر بازیگران این بازار، می‌توان آن‌ها را به چهار دسته اصلی تقسیم کرد:

• بیمه‌گران بزرگ سنتی فعال در حوزه کریپتو

• کارگزاران و طراحان ساختار بیمه دارایی دیجیتال

• شرکت‌های تخصصی کاستودی و مدیریت ریسک با بیمه داخلی

• پروتکل‌های بیمه غیرمتمرکز (DeFi Insurance)

در ادامه، هر گروه را به‌صورت تفصیلی بررسی می‌کنیم.

۱) بیمه‌گران بزرگ سنتی فعال در حوزه کریپتو

ورود بیمه‌گران بزرگ و باسابقه به حوزه دارایی‌های دیجیتال، نقطه عطفی در مسیر حرفه‌ای‌تر شدن بازار کریپتو محسوب می‌شود. این شرکت‌ها با تکیه بر ظرفیت مالی بالا، تجربه چند ده‌ ساله در مدیریت ریسک و استانداردهای سخت‌گیرانه بیمه‌ای، تلاش کرده‌اند بخشی از ریسک‌های خاص این بازار را پوشش دهند. البته حضور آن‌ها به‌معنای ارائه بیمه مستقیم به همه فعالان کریپتو نیست؛ بلکه معمولاً از طریق همکاری با صرافی‌ها، متولیان نگه‌داری دارایی و کارگزاران تخصصی این اقدامات انجام می‌شود. در ادامه، به مهم‌ترین نمونه‌های این بیمه‌گران و نحوه فعالیت آن‌ها در فضای کریپتو می‌پردازیم.

Munich Re

Munich Re یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین بازیگران بیمه‌ای در ورود صنعت بیمه به دنیای کریپتو محسوب می‌شود. این شرکت به‌عنوان یک بیمه‌گر اتکایی، نقش مستقیمی در صدور بیمه‌نامه برای کاربران نهایی ندارد؛ اما ظرفیت ریسک را برای بسیاری از بیمه‌نامه‌های کریپتویی فراهم می‌کند.

محصول «Crypto Cover» این شرکت، عمدتاً بر پوشش ریسک‌هایی مانند سرقت دارایی دیجیتال، هک، تقلب و شکست کنترل‌های امنیتی تمرکز دارد. نکته کلیدی اینجا است که Munich Re فقط با شرکت‌هایی همکاری می‌کند که استانداردهای سخت‌گیرانه امنیتی را رعایت کرده باشند؛ از جمله معماری نگه‌داری سرد، چند امضایی، تفکیک وظایف و فرایندهای پاسخ به حادثه.

Lloyd’s of London

Lloyd’s به‌ عنوان یک شرکت واحد شناخته نمی‌شود، بلکه مجموعه‌ای از سندیکاهای بیمه‌ای است که بسیاری از بیمه‌نامه‌های کریپتویی جهان از طریق آن‌ها تأمین می‌شود. بخش قابل توجهی از پوشش‌های مرتبط با صرافی‌ها، کاستودین‌ها و شرکت‌های بلاک‌چینی، به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم به ظرفیت Lloyd’s متکی است.

۲) کارگزاران تخصصی بیمه کریپتو

در بازار بیمه کریپتو، کارگزاران تخصصی نقش پل ارتباطی میان شرکت‌های فعال در حوزه دارایی دیجیتال و بیمه‌گران بزرگ را ایفا می‌کنند. این مجموعه‌ها معمولاً خودشان ریسک را بیمه نمی‌کنند، اما با تحلیل دقیق مدل کسب‌وکار، معماری فنی و سطح کنترل‌های امنیتی شرکت‌ها، ساختار مناسب بیمه‌ای را طراحی و ظرفیت بیمه را از بازارهای بین‌المللی تأمین می‌کنند. بدون حضور این کارگزاران، دسترسی بسیاری از صرافی‌ها و استارتاپ‌های بلاک‌چینی به پوشش بیمه‌ای عملاً ممکن نیست؛ موضوعی که اهمیت نقش آن‌ها را در اکوسیستم بیمه کریپتو دوچندان می‌کند.

Aon

Aon یکی از بازیگران کلیدی در طراحی ساختار بیمه دارایی دیجیتال است. این شرکت خود بیمه‌گر نیست، اما نقش آن در تحلیل ریسک، مذاکره با بیمه‌گران و طراحی سبد بیمه‌ای بسیار پررنگ است. بسیاری از صرافی‌ها و شرکت‌های بلاک‌چینی، بدون استفاده از کارگزارانی مانند Aon، اساساً امکان دسترسی به بیمه را ندارند.

Marsh

Marsh نیز مشابه Aon، تمرکز ویژه‌ای بر بیمه دارایی‌های دیجیتال دارد. گزارش‌های تحلیلی این شرکت بارها نشان داده‌اند که شکاف بین ارزش دارایی‌های دیجیتال و ظرفیت بیمه موجود یکی از ریسک‌های ساختاری بازار کریپتو است.

Howden

Howden به‌ویژه در حوزه بیمه مسئولیت مدیران و هیئت‌مدیره (D&O) برای شرکت‌های کریپتویی فعال است. این نوع بیمه، برای استارتاپ‌ها و پروژه‌هایی که در معرض ریسک‌های نظارتی و حقوقی هستند، اهمیت بالایی دارد.

۳) شرکت‌های کاستودی و مدیریت ریسک با بیمه داخلی

در برخی از مدل‌های کسب‌وکار کریپتویی، بیمه به‌عنوان بخشی از خدمات زیرساختی ارائه می‌شود. شرکت‌های کاستودی و مدیریت ریسک دارایی دیجیتال معمولاً بیمه را در کنار ابزارهای فنی مانند نگه‌داری سرد، کنترل‌های چند امضایی و سازوکارهای امنیتی پیشرفته عرضه می‌کنند تا سطح اطمینان مشتریان را افزایش دهند. در این رویکرد، بیمه مستقیماً به نحوه نگه‌داری دارایی و رعایت الزامات امنیتی وابسته است که تنها در چارچوب مشخصی فعال می‌شود. در ادامه، نمونه‌هایی از این شرکت‌ها و شیوه ارائه پوشش بیمه‌ای آن‌ها بررسی می‌شود.

BitGo

BitGo یکی از شناخته‌شده‌ترین کاستودین‌های دارایی دیجیتال در جهان است. این شرکت بیمه را به‌عنوان بخشی از زیرساخت نگه‌داری دارایی ارائه می‌دهد، نه به‌ عنوان یک محصول مستقل. بیمه BitGo معمولاً شامل دارایی‌های نگه‌داری‌شده در کیف‌پول سرد بوده و سقف مشخصی دارد.

Anchorage Digital

Anchorage Digital که مجوز فعالیت بانکی در آمریکا دارد، بیمه را بخشی از مدل اعتمادسازی خود می‌داند. این شرکت که روی مشتریان سازمانی تمرکز دارد، از پوشش‌های ترکیبی Crime و Custody استفاده می‌کند.

Coincover

کوین کاور بیشتر از آن‌که یک بیمه‌گر سنتی باشد، یک شرکت مدیریت ریسک دارایی دیجیتال است. این شرکت خدماتی مانند حفاظت از کلید خصوصی، بازیابی دارایی و پوشش سرقت را ارائه می‌دهد و بیمه را در کنار ابزارهای فنی عرضه می‌کند.

۴) بیمه‌گران غیرمتمرکز (DeFi Insurance)

در کنار مدل‌های متمرکز بیمه، طی سال‌های اخیر رویکردهای غیرمتمرکزی نیز در قالب پروتکل‌های دیفای شکل گرفته‌اند که تلاش می‌کنند، مفهوم بیمه را بدون اتکا به شرکت‌های سنتی پیاده‌سازی کنند. این پروتکل‌ها معمولاً با تکیه بر قراردادهای هوشمند و استخرهای نقدینگی جمعی، پوشش‌هایی محدود برای ریسک‌هایی مانند هک قرارداد هوشمند یا شکست پروتکل ارائه می‌دهند. با این حال، ماهیت غیرمتمرکز این مدل‌ها باعث می‌شود، سازوکار ارزیابی خسارت، پرداخت و حتی تعریف پوشش، تفاوت‌های بنیادینی با بیمه‌های کلاسیک داشته باشد.

Nexus Mutual

Nexus Mutual یکی از نخستین و شناخته‌شده‌ترین نمونه‌های بیمه غیرمتمرکز است. این پروتکل امکان دریافت پوشش در برابر ریسک‌هایی مانند هک قراردادهای هوشمند را فراهم می‌کند. در این مدل، خبری از شرکت بیمه مرکزی نیست و تصمیم‌گیری درباره خسارت از طریق رأی‌گیری انجام می‌شود.

InsurAce

InsurAce دامنه پوشش‌های گسترده‌تری نسبت به بسیاری از رقبا دارد و ریسک‌هایی مانند پل‌های بلاک‌چینی یا برخی ریسک‌های عملیاتی را نیز در بر می‌گیرد. با این حال، بیمه‌های دیفای همچنان فاقد تضمین حقوقی بیمه‌های سنتی هستند.

آیا بیمه کریپتو برای کاربران عادی هم وجود دارد؟

امروزه، برخلاف سال‌های ابتدایی بازار، امکان تهیه بیمه برای کاربران عادی نیز فراهم شده است؛ اما این دسترسی همچنان یکپارچه و هم‌سطح با بیمه‌های سنتی نیست. در فضای متمرکز، بخش عمده پوشش‌های بیمه‌ای همچنان در سطح زیرساخت ارائه می‌شوند و کاربران زمانی از بیمه بهره‌مند می‌شوند که دارایی آن‌ها در یک صرافی یا متولی نگه‌داری دارایی بیمه‌شده نگه‌داری شود. در این حالت، بیمه به‌صورت غیرمستقیم اعمال می‌شود و کاربر نقشی در انتخاب شرایط یا سقف پوشش ندارد.

در مقابل، در اکوسیستم دیفای، کاربران می‌توانند به‌صورت مستقیم و بدون واسطه اقدام به تهیه پوشش بیمه‌ای کنند. پروتکل‌های بیمه غیرمتمرکز این امکان را فراهم کرده‌اند که کاربران، بسته به نوع ریسک (مانند هک قرارداد هوشمند، شکست پروتکل یا نقص پل‌های بلاک‌چینی)، پوشش مشخصی را برای مدت زمان و سرمایه معین خریداری کنند. با این حال، باید توجه داشت که این نوع بیمه‌ها با بیمه‌های سنتی تفاوت دارند؛ از جمله وابستگی به قراردادهای هوشمند، نبود تضمین حقوقی کلاسیک، محدودیت ظرفیت پرداخت و وابستگی شدید به نقدینگی استخرهای بیمه. به همین دلیل، هرچند بیمه دیفای دسترسی کاربران عادی را افزایش داده است، اما همچنان ریسک و مسئولیت تصمیم‌گیری نهایی بر عهده خود کاربر باقی می‌ماند.

جمع‌بندی نهایی

بیمه در فضای کریپتو واقعاً وجود دارد، اما نه به شکلی که کاربران بازارهای سنتی انتظار دارند. این بازار ترکیبی است از بیمه‌گران بزرگ، کارگزاران تخصصی، شرکت‌های فنی و پروتکل‌های غیرمتمرکز که هر کدام بخشی از ریسک را پوشش می‌دهند. درک تفاوت نقش این بازیگران، شرط لازم برای هر تصمیم آگاهانه در حوزه دارایی‌های دیجیتال است.